- واکسن آنفلوانزا برای بیماران مبتلا به سرطان؛ چه زمانی و چه نوع واکسنی مناسب است؟
- ایمونوتراپی پیش از کمورادیوتراپی در سرطان ریه؛ مطالعه AFT-16 چه میگوید؟
- دارورسانی موضعی سرطان با CEB-01؛ رویکردی نوین برای کاهش عود و سمیت درمان
- تأیید FDA برای زانیداتاماب در درمان خط اول سرطانهای HER2-مثبت معده، محل اتصال مریـمعده و مری
- سوکلیتینیب چیست؟ نتایج امیدوارکننده یک داروی جدید برای لنفوم سلول T مقاوم
- داروساز؛ حلقهای کلیدی در مبارزه جهانی با سرطان
- دستور جمعآوری فوری مکمل اسلیپ مد بی اس کی
- درمان بیماری لثه با امگا ۳ و آسپرین؛ آیا میتوان مصرف آنتیبیوتیک را کاهش داد؟
- ادغام استرازنکا و بریستول مایرز؛ آیا اَبَرغول جدید داروسازی جهان متولد میشود؟
- اولوموراسیب؛ امید تازه برای درمان سرطان لوزالمعده
- هند نخستین واکسن تب دانگ را تأیید کرد؛ QDENGA در سال ۲۰۲۷ وارد بازار میشود
- تأیید نخستین قرص ترکیبی استامینوفن و ناپروکسن؛ تسکین درد تا ۱۲ ساعت
- داروهای GLP-1 ممکن است خطر قطع عضو در بیماران دیابت نوع ۲ را کاهش دهند
- فونیو چیست؟ غلهای باستانی با شاخص گلیسمی پایین و فواید متابولیک
- ملاتونین شاید به کاهش درد مزمن اسکلتیعضلانی کمک کند؛ نتایج یک متاآنالیز
خطرات برخی داروهای مصرفی زنان باردار برای فرزندان

به گزارش گروه غذا و دارو سرطان نیوز، محققان دریافتهاند که داروهای ضدالتهابی که توسط میلیونها زن باردار در سراسر جهان مصرف میشوند، ممکن است خطر ابتلا به اوتیسم را در کودکانشان افزایش دهد.
محققان تأثیر مصرف هورمونهای گلوکوکورتیکوئیدی (یا گلوکوکورتیکوئیدها)، نوعی استروئید را بر روی کودکانی که در دوران بارداری در معرض این داروها قرار داشتند، مورد مطالعه قرار دادند.
نتایج نشان داد کودکانی که در معرض این داروها قرار گرفتند، ۳۰ تا ۵۰ درصد بیشتر از کودکانی که مادرانشان از این داروها استفاده نمیکردند، در معرض ابتلا به اوتیسم بودند.
داروهای هورمون گلوکوکورتیکوئید، مانند پردنیزون و کورتیزون، همچنین با افزایش خطر ابتلا به ناتوانیهای ذهنی، اختلال کم توجهی بیش فعالی (ADHD) و اضطراب مرتبط هستند؛ زیرا این داروها اثر هورمون کورتیزول را تقلید میکنند. این هورمون در غده فوق کلیوی تولید میشود و دارای اثر ضد التهابی است.
این داروها معمولاً توسط زنان باردار استفاده میشوند که احتمال دارد زایمان زودرس را تجربه کنند؛ زیرا این داروها به رشد و بلوغ اندامهای جنین کمک میکنند. داروهای گلوکوکورتیکوئید همچنین به زنان بارداری که از اختلالات ایمنی یا عفونتهایی مانند آرتریت روماتوئید، لوپوس و آسم رنج میبرند، داده میشود؛ زیرا این داروها پاسخ ایمنی را کاهش میدهند.
بیشتر بخوانید
اما مطالعه جدید نشان میدهد که قرار گرفتن جنین در معرض مقادیر بیش از حد این داروها ممکن است بر رشد مغز او تأثیر منفی بگذارد.
عوارض جانبی استفاده طولانی مدت از هورمونهای گلوکوکورتیکوئید، مانند افزایش وزن و پوکی استخوان، دهه هاست که شناخته شده است. با این حال، مطالعه اخیر انجام شده در دانمارک نشان میدهد که این داروها ممکن است به رشد مغز کودکان نیز آسیب برساند.
محققان دادههای رشد بیش از ۱.۱ میلیون کودک متولد شده بین سالهای ۱۹۹۶ و ۲۰۱۶ را بررسی کردند. بیش از ۳۰۰۰۰۰ نفر از این کودکان در رحم در معرض گلوکوکورتیکوئیدها قرار گرفته بودند.
محققان ۱۵ سال پس از تولد این کودکان را دنبال کردند تا تأثیر قرار گرفتن در معرض داروها بر رشد آنها را بررسی کنند. آنها دریافتند کودکانی که در معرض این داروها قرار میگیرند، ۵۰ درصد بیشتر از کودکانی که مادرانشان دارو مصرف نمیکنند، به اوتیسم مبتلا میشوند.
همچنین نتایج نشان داد که خطر ابتلا به ناتوانیهای ذهنی و اختلال نقص توجه و بیش فعالی در گروهی که در معرض داروها قرار داشتند ۳۰ درصد بیشتر بود.
اختلالات خلقی، اضطراب و استرس نیز در نزد آنها ۵۰ درصد بیشتر بود.
در مورد فرزندان مادران مبتلا به اختلالات خودایمنی یا التهابی، خطر ابتلا به اوتیسم و ADHD در گروه در معرض مواد مخدر ۳۰ درصد بیشتر بود، در حالی که مشکلات خلقی و ناتوانیهای ذهنی ۴۰ درصد بیشتر بود.
واکسن آنفلوانزا برای بیماران مبتلا به سرطان؛ چه زمانی و چه نوع واکسنی مناسب است؟
رویکرد پژوهشگران ایرانی برای درمان سرطانهای پیشرفته با هدفگیری ریزمحیط تومور
آیا پزشکی بدترین شغل دنیاست؟
آیا در سرطان پستان Luminal A میتوان رادیوتراپی را حذف کرد؟ نگاهی به نتایج مطالعه LUMINA
آیا فقط بیماران دارای ENE یا حاشیه مثبت به کمورادیوتراپی پس از جراحی نیاز دارند؟