- غربالگری سرطان پستان در کشور به ۲۳.۵ درصد رسید
- پالبوسیکلیب؛ آیا زمان حذف شیمیدرمانی در سرطان پستان لومینال فرا رسیده است؟
- داراکسونراسیب؛ تحولی نو در درمان هدفمند سرطان ریه با جهش RAS
- از نوبل پزشکی ۲۰۲۶ تا درمان سرطان؛ آیا نور میتواند سرطان را خاموش کند؟
- برگزاری کنفرانس علمی HPV در بیمارستان لاله؛ بررسی تازهترین رویکردهای تشخیص و درمان
- سرطان پستان؛ اهمیت تشخیص زودهنگام و پیشگیری
- آمیوانتاماب در سرطان ریه با جهش اگزون ۲۰ EGFR؛ نتایج نهایی مطالعه PAPILLON چه میگویند؟
- پزشکی را نمیتوان به الگوریتمها سپرد؛ هوش مصنوعی جایگزین رابطه پزشک و بیمار نمیشود
- میدان الکتریکی، اوسیمرتینیب و شکستن مقاومت در گلیوبلاستوما
- دیپلماسی سلامت؛ زبان مشترک ملتها برای ساختن آیندهای سالمتر
- همکاری رادیوانکولوژی ایران و ازبکستان؛ تفاهمنامه مشترک در بخارا امضا شد
- درمان سرطان کبد کودکان با CAR-T؛ پاسخ کامل یک کودک مبتلا به هپاتوبلاستوما
- سرطانهای نادر؛ چالشهای تشخیص، درمان و دسترسی بیماران به خدمات تخصصی
- رویکرد پژوهشگران ایرانی برای درمان سرطانهای پیشرفته با هدفگیری ریزمحیط تومور
- ماه آگاهیرسانی سرطانهای ژنیکولوژیک؛ از واکسن HPV تا ضرورت تشخیص زودهنگام
طراحی نانوذره استنشاقی برای مقابله با سرطان ریه

به گزارش گروه سرطان، سرطان نیوز، پروفسور چا هیونگ جون از دانشگاه علم و صنعت پوهانگ (POSTECH) و تیم تحقیقاتی وی به همراه تیم پروفسور جو یون کی از موسسه همگرایی فناوری پیشرفته دانشگاه ملی کیونگ پوک اعلام کردند که به طور مشترک نانوذرهای طراحی کردهاند که قابل استنشاق بوده و میتوان از آن برای درمان سرطان ریه استفاده کرد.
سرطان ریه یکی از کشندهترین انواع سرطان است. تشخیص زودهنگام سرطان سلول غیرکوچک ریه که ۸۵ درصد از سرطانهای ریه را تشکیل میدهد، دشوار است و درمان این بیماری را چالشبرانگیز میکند.
داروهای شیمی درمانی موجود معمولاً به صورت سیستمیک از طریق تزریق داخل وریدی تجویز میشوند و نه تنها سلولهای سرطانی بلکه بافتهای طبیعی را نیز تحت تأثیر قرار میدهند و منجر به عوارض جانبی شدید میشوند.
استنشاق درمانی؛ روشی است که داروها را مستقیم به ریهها میرساند، این روش به تازگی به عنوان یک جایگزین برای شیمیدرمانی مطرح شده است. با این حال، سد مخاطی در ریهها و سلولهای ایمنی مانع از تحویل اثربخش دارو میشود و اثربخشی درمان را کاهش میدهد.
بیشتر بخوانید
این تیم تحقیقاتی با استفاده از پروتئینهای صدف با چسبندگی قوی در زیر آب، نانوذرهای با قابلیت چسبندگی بالا به بافت مخاطی طراحی کردهاند که مناسب برای درمان سرطان ریه است. با افزودن سیستئین، یک آمینو اسید که در بیوسنتز پروتئینها استفاده میشود، چسبندگی این نانوذرات به شدت افزایش یافته و در عین حال آزادسازی انتخابی دارو را در اطراف سلولهای سرطانی ریه ممکن میکند. به لطف زیستسازگاری، زیستتخریبپذیری و سازگاری ایمنی پروتئین صدف، آنها ایمنی این محصول را بهبود بخشیدند و زمان ماندگاری عامل ضدسرطان را افزایش دادند.
به نقل از ستاد نانو، این فناوری به بیماران این امکان را میدهد که به راحتی دارو را از طریق استنشاق، بدون مراجعه به بیمارستان مصرف کنند، در نتیجه کیفیت زندگی بیماران سرطانی را بهبود دهند و دسترسی به درمان سرطان ریه را افزایش دهند.
پروفسور چا هیونگ جون خاطرنشان کرد: این فناوری به طور قابل توجهی به افزایش دقت و کارایی درمان سرطان ریه و در عین حال بهبود کیفیت زندگی بیماران کمک میکند.
منبع: ایسنا
واکسن آنفلوانزا برای بیماران مبتلا به سرطان؛ چه زمانی و چه نوع واکسنی مناسب است؟
رویکرد پژوهشگران ایرانی برای درمان سرطانهای پیشرفته با هدفگیری ریزمحیط تومور
آیا پزشکی بدترین شغل دنیاست؟
آیا در سرطان پستان Luminal A میتوان رادیوتراپی را حذف کرد؟ نگاهی به نتایج مطالعه LUMINA
آیا فقط بیماران دارای ENE یا حاشیه مثبت به کمورادیوتراپی پس از جراحی نیاز دارند؟