نقش مراقبت تسکینی در بهبود سلامت روان بیماران سرطان پانکراس

به گزارش گروه سرطان، سرطان نیوز؛ مراقبت‌های تسکینی در ارتباط با استفاده از خدمات سلامت روان و درمان، باید برای بیماران مبتلا به سرطان پانکراس بیشتر بررسی شود، طبق نتایج یک تحلیل گذشته‌نگر که در مجله Healthcare منتشر شده است.

داده‌ها نشان دادند که از میان ۴۰۲۹ بیمار با تشخیص جدید سرطان پانکراس، ۳۳.۹٪ از بیمارانی که دچار اضطراب بودند، مشاوره مراقبت تسکینی دریافت کردند، در حالی که این رقم در میان کسانی که تشخیص اضطراب نداشتند ۲۲.۸٪ بود. روند مشابهی در بیماران مبتلا به افسردگی مشاهده شد؛ ۳۶.۲٪ در مقابل ۲۳.۲٪.

"مطالعه ما بر عدم استفاده کافی از [مراقبت‌های تسکینی] و [درمان‌های سلامت روان] برای [بیماران مبتلا به] سرطان پانکراس تأکید می‌کند"، دکتر دیویا اس. سابرامانیام، نویسنده اصلی مطالعه و دانشیار تحقیق در بخش سلامت و نتایج بالینی در مؤسسه داده‌های پیشرفته سلامت دانشگاه پزشکی سنت لوئیس، همراه با همکاران در این مقاله نوشتند. "این یافته‌ها نشان‌دهنده نیاز حیاتی به تحقیقات بیشتر در مورد نقش مراقبت‌های تسکینی در رفع نگرانی‌های سلامت روانی بیماران مبتلا به سرطان پانکراس است."

اجرای مراقبت‌های تسکینی به عنوان یک نیاز برآورده‌نشده برای بیماران مبتلا به سرطان پانکراس محسوب می‌شود. در این مطالعه، محققان ارتباط میان سرطان پانکراس و استفاده از خدمات سلامت روان، و همچنین مصرف دارودرمانی را در این گروه بیماران طی ۱۲ ماه پس از تشخیص اولیه بررسی کردند.

این تحلیل بر نمونه‌ای از بیماران تازه‌تشخیص‌شده سرطان پانکراس در ایالات متحده مبتنی بود و از داده‌های پرونده الکترونیکی سلامت Optum’s Integrated Claims-Clinical dataset بین ۱ ژانویه ۲۰۱۰ تا ۳۱ دسامبر ۲۰۱۸ استفاده شد. بیماران بالای ۱۸ سال بودند و اکثریت آن‌ها سفیدپوست (۸۰.۵٪) بودند؛ میانگین سن هنگام تشخیص ۶۸ سال (انحراف معیار؛ ۱۲.۳ سال) و میانگین سن هنگام تشخیص اضطراب یا افسردگی به ترتیب ۶۵.۲ سال و ۶۴.۷ سال بود. اکثر بیماران، صرف نظر از تشخیص، در غرب میانه ایالات متحده زندگی می‌کردند.

تعداد بیشتری از بیماران مبتلا به افسردگی بالای ۷۰ سال بودند در مقایسه با بیمارانی که تنها دچار اضطراب بودند یا به‌طور همزمان اضطراب و افسردگی داشتند.

در مجموع، ۱۰.۸۲٪ از بیماران مبتلا به اضطراب که مشاوره مراقبت تسکینی دریافت کرده بودند، آفریقایی-آمریکایی بودند، در حالی که این رقم در میان کسانی که مشاوره دریافت نکرده بودند ۵.۰۸٪ بود.

علاوه بر این، تشخیص اضطراب و افسردگی و همچنین مشاوره مراقبت تسکینی بر اساس کدهای ICD-9/10 تعیین شد. بیمارانی که پیش از تشخیص اولیه سرطان، دچار اضطراب یا افسردگی بودند، از تحلیل خارج شدند.

در استفاده از خدمات سلامت روان و دارودرمانی تنوع وجود داشت؛ بیشترین استفاده در بیمارانی مشاهده شد که به‌طور همزمان مبتلا به اضطراب و افسردگی بودند.

نتایج دیگر نشان داد که الگوهای درمانی تحت تأثیر سن قرار داشتند (نسبت شانس تعدیل‌شده، ۱.۸۳۲ برای افراد زیر ۵۵ سال در مقایسه با افراد بالای ۶۵ تا ۷۰ سال).

"روند مشابهی برای بیماران ۵۵ تا ۶۴ ساله مشاهده شد که ۳ برابر بیشتر احتمال داشت خدمات سلامت روان مستند شده داشته باشند نسبت به بیماران ۶۵ تا ۷۰ ساله"، نویسندگان اشاره کردند.

در بیمارانی که هم اضطراب و هم افسردگی داشتند، ۶۴.۲٪ از آن‌ها از دارودرمانی مستند شده استفاده کرده بودند، در مقایسه با ۵۲.۷٪ از بیماران با اضطراب تنها و ۳۹.۷٪ از کسانی که تنها افسردگی داشتند (P < .0001). همچنین ۳۵.۳٪ از بیماران مبتلا به اضطراب و افسردگی همزمان از خدمات سلامت روان مستند استفاده کرده بودند در مقایسه با ۲۱.۸٪ از کسانی که فقط افسردگی داشتند و ۲۰.۶٪ از کسانی که تنها اضطراب داشتند (P = .0003).

وقتی بر اساس مشاوره مراقبت تسکینی دسته‌بندی شدند، ۴۵.۷٪ از بیماران با اضطراب و افسردگی همزمان که مشاوره دریافت کرده بودند از خدمات سلامت روان مستند استفاده کرده بودند در مقایسه با ۲۸.۵٪ از بیمارانی که مشاوره دریافت نکرده بودند (P = .0118).

داده‌های اضافی نشان دادند که مراقبت تسکینی تأثیر معناداری بر شانس دریافت دارودرمانی، خدمات سلامت روان یا هر درمان دیگری برای بیماران نداشت. شانس کمتری برای بیماران مبتلا به اضطراب یا افسردگی تنها در رابطه با دارودرمانی مستند (اضطراب: نسبت شانس تعدیل‌شده، ۰.۶۲۴؛ افسردگی: نسبت شانس تعدیل‌شده، ۰.۳۶۵)، خدمات سلامت روان (اضطراب: نسبت شانس تعدیل‌شده، ۰.۴۱۱؛ افسردگی: نسبت شانس تعدیل‌شده، ۰.۴۹۹)، و هر درمانی (اضطراب: نسبت شانس تعدیل‌شده، ۰.۵۵۱؛ افسردگی: نسبت شانس تعدیل‌شده، ۰.۳۷۶) نسبت به کسانی که همزمان مبتلا به اضطراب و افسردگی بودند، ثبت شده بود.

"مطالعه ما نیاز به تحقیقات بیشتر در رابطه با مراقبت تسکینی در ارتباط با درمان‌های سلامت روان و استفاده از خدمات برای [بیماران مبتلا به] سرطان پانکراس را برجسته می‌کند"، نویسندگان نتیجه‌گیری کردند. "علاوه بر این، یافته‌های ما می‌تواند به‌عنوان یک منبع ارزشمند برای ارائه‌دهندگان خدمات سلامت عمل کند و آن‌ها را قادر سازد تا تصمیمات آگاهانه‌ای در مورد اجرای مراقبت تسکینی اتخاذ کنند."

نویسنده: دکتر پوریا عادلی متخصص رادیوانکولوژی