- غربالگری سرطان پستان در کشور به ۲۳.۵ درصد رسید
- پالبوسیکلیب؛ آیا زمان حذف شیمیدرمانی در سرطان پستان لومینال فرا رسیده است؟
- داراکسونراسیب؛ تحولی نو در درمان هدفمند سرطان ریه با جهش RAS
- از نوبل پزشکی ۲۰۲۶ تا درمان سرطان؛ آیا نور میتواند سرطان را خاموش کند؟
- برگزاری کنفرانس علمی HPV در بیمارستان لاله؛ بررسی تازهترین رویکردهای تشخیص و درمان
- سرطان پستان؛ اهمیت تشخیص زودهنگام و پیشگیری
- آمیوانتاماب در سرطان ریه با جهش اگزون ۲۰ EGFR؛ نتایج نهایی مطالعه PAPILLON چه میگویند؟
- پزشکی را نمیتوان به الگوریتمها سپرد؛ هوش مصنوعی جایگزین رابطه پزشک و بیمار نمیشود
- میدان الکتریکی، اوسیمرتینیب و شکستن مقاومت در گلیوبلاستوما
- دیپلماسی سلامت؛ زبان مشترک ملتها برای ساختن آیندهای سالمتر
- همکاری رادیوانکولوژی ایران و ازبکستان؛ تفاهمنامه مشترک در بخارا امضا شد
- درمان سرطان کبد کودکان با CAR-T؛ پاسخ کامل یک کودک مبتلا به هپاتوبلاستوما
- سرطانهای نادر؛ چالشهای تشخیص، درمان و دسترسی بیماران به خدمات تخصصی
- رویکرد پژوهشگران ایرانی برای درمان سرطانهای پیشرفته با هدفگیری ریزمحیط تومور
- ماه آگاهیرسانی سرطانهای ژنیکولوژیک؛ از واکسن HPV تا ضرورت تشخیص زودهنگام
بازماندگان سرطان با ریسک بالاتر مشکلات قلبی روبرو هستند

به گزارش خبرنگار سرطان نیوز، محققان دریافتند که در مقایسه با سایر افراد، بازماندگان سرطان ۴۲ درصد بیشتر در معرض خطر بیماری قلبی قرار دارند که به احتمال زیاد به دلیل آسیب ناشی از درمان سرطان است.
دکتر «روبرتا فلوریدو»، سرپرست تیم تحقیق از دانشکده پزشکی جانز هاپکینز در مریلند، گفت: «برخی شیمیدرمانیها میتوانند به قلب آسیب برسانند و پرتودرمانی در منطقه قفسه سینه نیز میتواند بر قلب تأثیر بگذارد. بنابراین ممکن است این روشهای درمانی در درازمدت خطر ابتلاء به بیماریهای قلبی عروقی را افزایش دهند.»
محققان مشاهده کردند خطر نارسایی قلبی بعد از سرطان بالا بود: ۵۲ درصد. خطر سکته نیز ۲۲ درصد افزایش یافت. با این حال، خطر بالاتری برای حمله قلبی یا بیماری عروق کرونر وجود نداشت.
برای این مطالعه، محققان دادههایی را در مورد بیش از ۱۲۴۰۰ مرد و زن جمعآوری کردند که بخشی از مطالعه بررسی خطر بیماریهای قلبی عروقی از سال ۱۹۸۷ تا ۲۰۲۰ بودند. از بین شرکتکنندگان، بیش از ۳۲۰۰ نفر در این مدت به سرطان مبتلا شدند.
این مطالعه نشان داد افرادی که در بالاترین خطر ابتلاء به بیماری قلبی قرار داشتند، بازماندگان سرطان سینه، ریه و روده بزرگ بودند. سرطانهای خون و لنفاوی نیز خطر بیماری قلبی را افزایش میدهند.
از سوی دیگر، در مورد سرطان پروستات چنین نبود. فلوریدو گفت: «این سرطان به ندرت با درمانهای تهاجمی که میتواند بر قلب تأثیر بگذارد، درمان میشود.»
وی افزود: «مشکلات قلبی ممکن است در طول درمان سرطان یا ماهها یا سالها پس از آن ایجاد شود.»
فلوریدو میگوید: «این واقعیت که شما در طول شیمی درمانی به نارسایی قلبی مبتلا نشدید به این معنی نیست که ۱۰ تا ۱۵ سال بعد هم نخواهید شد. شما همیشه در معرض خطر بیشتری برای ابتلاء به نارسایی قلبی نسبت به بیمارانی هستید که این درمانها را دریافت نکردهاند.»
وی افزود: «در عین حال، بازماندگان سرطان باید اقدامات مناسبی برای کاهش خطر بیماری قلبی خود انجام دهند.»
این یافتهها نشان میدهد که بازماندگان بزرگسال سرطان ممکن است به تشخیص و نظارت بیشتر برای بیماریهای قلبی عروقی و نارسایی قلبی و استراتژیهای پیشگیری از نارسایی قلبی نیاز داشته باشند.
واکسن آنفلوانزا برای بیماران مبتلا به سرطان؛ چه زمانی و چه نوع واکسنی مناسب است؟
رویکرد پژوهشگران ایرانی برای درمان سرطانهای پیشرفته با هدفگیری ریزمحیط تومور
آیا پزشکی بدترین شغل دنیاست؟
آیا در سرطان پستان Luminal A میتوان رادیوتراپی را حذف کرد؟ نگاهی به نتایج مطالعه LUMINA
آیا فقط بیماران دارای ENE یا حاشیه مثبت به کمورادیوتراپی پس از جراحی نیاز دارند؟