- سابقه خانوادگی سرطان پستان؛ عامل خطر مهم، اما پیشبینیکننده سرنوشت بیماری نیست
- ساکیتوزوماب گوویتکان به همراه پمبرولیزوماب؛ استاندارد جدید درمان خط اول سرطان پستان متاستاتیک؟
- سرطان دیگر بیماری سالمندان نیست؛ چگونه باید با سرطان در جوانان مقابله کرد؟
- درگذشت مریم همتیان؛ چرا سرطان در جوانان در حال افزایش است؟
- درمان سلولی CAR-T در برزیل؛ امید تازه برای بیماران مبتلا به لنفوم مقاوم به درمان
- چشمانداز سرطان تا ۲۰۵۰؛ افزایش ۷۰ درصدی موارد جدید و شکاف نگرانکننده بقا در جهان
- جدیدترین یافتههای علمی درباره HPV در دومین روز سمینار انجمن سرطانهای زنان ایران
- آیا نمونهبرداری باعث پخش شدن سرطان میشود؟ پاسخ علمی به یک باور قدیمی
- چگونه درمانهای هدفمند و ایمونوتراپی چشمانداز سرطان ریه را تغییر دادهاند؟
- درمان هدفمند سرطان تخمدان با SYS6043 نتایج امیدوارکنندهای داشت
- درمان CAR-T در سرطان تخمدان؛ امیدی نو با وجود چالشهای بزرگ
- چرا برخی تستهای HPV مثبت، بعداً منفی میشوند؟
- آغاز زودهنگام ADT، خطر نوتروپنی شدید را در درمان سهگانه سرطان پروستات کاهش میدهد
- پیشبینی دقیقتر بقا در متاستازهای کبدی کولورکتال؛ حجم تومور جایگزین نمرات خطر سنتی میشود
پیشبینی دقیقتر بقا در متاستازهای کبدی کولورکتال؛ حجم تومور جایگزین نمرات خطر سنتی میشود
پیشبینی دقیقتر بقا در متاستازهای کبدی کولورکتال؛ حجم تومور جایگزین نمرات خطر سنتی میشود
نتایج مطالعهای که در سال ۲۰۲۵ در نشریه معتبر Annals of Surgical Oncology منتشر شده است، نشان میدهد اندازهگیری حجم سهبعدی متاستازهای کبدی و میزان پاسخ حجمی به شیمیدرمانی نئوادجوانت، میتواند بقای بیماران مبتلا به متاستازهای کبدی ناشی از سرطان کولورکتال را با دقتی بیشتر از نمرات خطر سنتی پیشبینی کند.
در این پژوهش، ۶۹ بیمار تحت بررسی قرار گرفتند. پژوهشگران دانشگاه پزشکی وین با استفاده از نرمافزار حجمسنجی روی تصاویر سیتیاسکن، دو شاخص کلیدی را معرفی کردند: حجم کل متاستازها (TMV) و درصد کاهش حجم نسبی (RVR) پس از شیمیدرمانی.
یافتهها نشان داد بیمارانی که حجم کل تومور آنها پیش از درمان کمتر از ۲۹.۵ میلیلیتر و پس از درمان کمتر از ۷.۵ میلیلیتر بود، بهطور معنیداری بقای بدون پیشرفت بیماری طولانیتری داشتند. همچنین، دستیابی به کاهش حجمی حداقل ۷۳ درصدی با افزایش چشمگیر بقای کلی همراه بود؛ بهطوریکه میانگین بقای کلی در این گروه ۹۲.۵ ماه در برابر ۵۹.۵ ماه در بیمارانی بود که به این میزان کاهش حجم دست نیافته بودند.
در مقابل، نمرات خطر رایج مانند فانگ (Fong)، نوردلینگر (Nordlinger) و ناگاشیما (Nagashima) که عمدتاً بر اساس تعداد و قطر متاستازها در دوران پیش از شیمیدرمانی طراحی شدهاند، در این مطالعه نتوانستند تفاوت معنیداری در پیشبینی بقای بیماران ایجاد کنند.
اگرچه محدود بودن حجم نمونه از نقاط ضعف این پژوهش محسوب میشود، اما نتایج آن نشان میدهد جایگزینی معیارهای ایستا و دوبعدی با شاخصهای پویا و حجمی، میتواند گامی مهم در مسیر پزشکی شخصیسازیشده باشد. پژوهشگران همچنین معتقدند با ورود هوش مصنوعی و خودکارسازی فرآیند حجمسنجی، دقت، سرعت و کاربرد بالینی این روش در آینده بیش از پیش افزایش خواهد یافت.
اولوموراسیب؛ امید تازه برای درمان سرطان لوزالمعده
درمان سلولی CAR-T در برزیل؛ امید تازه برای بیماران مبتلا به لنفوم مقاوم به درمان
چرا برخی تستهای HPV مثبت، بعداً منفی میشوند؟
اوروانکولوژی در ۲۰۳۰؛ آغاز عصر درمانهای تطبیقی و پزشکی دقیق
سرطان پوست چیست؟ علائم، علل، تشخیص و جدیدترین روشهای درمان سرطان پوست