- سابقه خانوادگی سرطان پستان؛ عامل خطر مهم، اما پیشبینیکننده سرنوشت بیماری نیست
- ساکیتوزوماب گوویتکان به همراه پمبرولیزوماب؛ استاندارد جدید درمان خط اول سرطان پستان متاستاتیک؟
- سرطان دیگر بیماری سالمندان نیست؛ چگونه باید با سرطان در جوانان مقابله کرد؟
- درگذشت مریم همتیان؛ چرا سرطان در جوانان در حال افزایش است؟
- درمان سلولی CAR-T در برزیل؛ امید تازه برای بیماران مبتلا به لنفوم مقاوم به درمان
- چشمانداز سرطان تا ۲۰۵۰؛ افزایش ۷۰ درصدی موارد جدید و شکاف نگرانکننده بقا در جهان
- جدیدترین یافتههای علمی درباره HPV در دومین روز سمینار انجمن سرطانهای زنان ایران
- آیا نمونهبرداری باعث پخش شدن سرطان میشود؟ پاسخ علمی به یک باور قدیمی
- چگونه درمانهای هدفمند و ایمونوتراپی چشمانداز سرطان ریه را تغییر دادهاند؟
- درمان هدفمند سرطان تخمدان با SYS6043 نتایج امیدوارکنندهای داشت
- درمان CAR-T در سرطان تخمدان؛ امیدی نو با وجود چالشهای بزرگ
- چرا برخی تستهای HPV مثبت، بعداً منفی میشوند؟
- آغاز زودهنگام ADT، خطر نوتروپنی شدید را در درمان سهگانه سرطان پروستات کاهش میدهد
- پیشبینی دقیقتر بقا در متاستازهای کبدی کولورکتال؛ حجم تومور جایگزین نمرات خطر سنتی میشود
رژیم سهگانهای که مرگ را در سرطان کولورکتال متاستاتیک به تعویق انداخت
نتایج مطالعه فاز ۳ BREAKWATER نشان میدهد رژیم سهگانه انکورافنیب، ستوکسیماب و mFOLFOX6 در بیماران مبتلا به سرطان کولورکتال متاستاتیک با جهش BRAF V600E، بقای بیماران را بهطور چشمگیری افزایش داده و خطر مرگ را ۵۱ درصد کاهش میدهد.
در میان زیرگروههای مولکولی سرطان کولورکتال، جهش BRAF V600E همواره با پیشآگهی تلخ و تهاجمی همراه بوده است. شیوع ۸ تا ۱۲ درصدی این جهش در بیماران متاستاتیک و پاسخدهی اندک به رژیمهای شیمیدرمانی مرسوم، سالها چالش بزرگی برای انکولوژیستها ایجاد کرده بود. اما کارآزمایی فاز ۳ BREAKWATER، با طراحی آیندهنگر و حجم نمونه ۶۳۷ بیمار، نقطه عطفی در این حوزه رقم زده است. بر اساس نتایج منتشرشده در سال ۲۰۲۵ و تأیید نهایی سازمان غذا و داروی آمریکا (FDA) در فوریه ۲۰۲۶، ترکیب سهگانه انکورافنیب (مهارکننده BRAF)، ستوکسیماب (مهارکننده EGFR) و رژیم شیمیدرمانی mFOLFOX6، بهعنوان خط اول درمان استاندارد جدید برای بیماران مبتلا به کولورکتال متاستاتیک دارای جهش BRAF V600E معرفی شده است.
یافتههای این مطالعه که در معتبرترین ژورنالهای پزشکی به چاپ رسیده، از کاهش ۴۷ درصدی خطر پیشرفت بیماری و کاهش ۵۱ درصدی خطر مرگ در گروه دریافتکننده درمان سهگانه نسبت به شیمیدرمانی استاندارد حکایت دارد . بهبیان دیگر، میانه بقای کلی در این گروه به ۳۰.۳ ماه رسید، در حالی که این عدد در گروه شاهد ۱۵.۱ ماه بود؛ رقمی که عملاً نشاندهنده دو برابر شدن طول عمر بیماران است . همچنین میزان پاسخدهی عینی با ۶۵.۷ درصد در برابر ۳۷.۴ درصد گروه کنترل، برتری چشمگیر این رژیم را تأیید میکند .
آنچه این موفقیت را برجستهتر میسازد، غلبه بر مقاومت ذاتی تومور از طریق مهار همزمان مسیرهای MAPK و EGFR است که پیشتر در مطالعه BEACON در خطوط درمانی بعدی اثبات شده بود . مهمتر اینکه، مشخصات ایمنی این رژیم قابلتحمل و همخوان با عوارض شناختهشده هر یک از داروها گزارش شده است و افزایش چشمگیری در قطع درمان به دلیل عوارض جانبی نسبت به گروه کنترل مشاهده نشده است .
این دستاورد، علاوه بر تغییر چشمانداز درمان، بر ضرورت انجام آزمایشهای ژنومیک زودهنگام جهت شناسایی بیماران واجد شرایط این درمان تأکید دارد. بیتردید، رژیم BREAKWATER، گامی بلند در مسیر پزشکی شخصیساز و نویدی تازه برای بیمارانی است که روزگاری تنها گزینههای درمانی محدودی در اختیار داشتند.
اولوموراسیب؛ امید تازه برای درمان سرطان لوزالمعده
درمان سلولی CAR-T در برزیل؛ امید تازه برای بیماران مبتلا به لنفوم مقاوم به درمان
چرا برخی تستهای HPV مثبت، بعداً منفی میشوند؟
اوروانکولوژی در ۲۰۳۰؛ آغاز عصر درمانهای تطبیقی و پزشکی دقیق
سرطان پوست چیست؟ علائم، علل، تشخیص و جدیدترین روشهای درمان سرطان پوست