- کمخونی مرتبط با سرطان؛ چه زمانی باید از ESA استفاده کرد؟
- سابقه خانوادگی سرطان پستان؛ عامل خطر مهم، اما پیشبینیکننده سرنوشت بیماری نیست
- ساکیتوزوماب گوویتکان به همراه پمبرولیزوماب؛ استاندارد جدید درمان خط اول سرطان پستان متاستاتیک؟
- سرطان دیگر بیماری سالمندان نیست؛ چگونه باید با سرطان در جوانان مقابله کرد؟
- درگذشت مریم همتیان؛ چرا سرطان در جوانان در حال افزایش است؟
- درمان سلولی CAR-T در برزیل؛ امید تازه برای بیماران مبتلا به لنفوم مقاوم به درمان
- چشمانداز سرطان تا ۲۰۵۰؛ افزایش ۷۰ درصدی موارد جدید و شکاف نگرانکننده بقا در جهان
- جدیدترین یافتههای علمی درباره HPV در دومین روز سمینار انجمن سرطانهای زنان ایران
- آیا نمونهبرداری باعث پخش شدن سرطان میشود؟ پاسخ علمی به یک باور قدیمی
- چگونه درمانهای هدفمند و ایمونوتراپی چشمانداز سرطان ریه را تغییر دادهاند؟
- درمان هدفمند سرطان تخمدان با SYS6043 نتایج امیدوارکنندهای داشت
- درمان CAR-T در سرطان تخمدان؛ امیدی نو با وجود چالشهای بزرگ
- چرا برخی تستهای HPV مثبت، بعداً منفی میشوند؟
- آغاز زودهنگام ADT، خطر نوتروپنی شدید را در درمان سهگانه سرطان پروستات کاهش میدهد
آمیوانتاماب و لازرتینیب در سرطان ریه EGFR
نتایج مطالعه کوهورت A از پژوهش CHRYSALIS-2 نشان میدهد ترکیب آمیوانتاماب (Amivantamab) و لازرتینیب (Lazertinib) میتواند در بیماران مبتلا به سرطان ریه با جهش EGFR که به درمانهای استاندارد مقاوم شدهاند، پاسخ عینی قابل توجهی ایجاد کند؛ هرچند این رژیم درمانی با عوارض بالینی قابل توجهی همراه است.
جایگاه جدید درمان در EGFR-mutant سرطان ریه
در سالهای اخیر درمان سرطان ریه غیرسلولکوچک با جهش EGFR دستخوش تغییرات اساسی شده است. اکنون چندین گزینه درمانی شامل اوسیمرتینیب بهتنهایی، ترکیب اوسیمرتینیب با شیمیدرمانی و همچنین ترکیب آمیوانتاماب و لازرتینیب در خطهای مختلف درمان مورد استفاده قرار میگیرند.
با این حال، انتخاب درمان مناسب پس از شکست خط اول همچنان یک چالش مهم بالینی محسوب میشود.
نتایج مطالعه CHRYSALIS-2 چه میگوید؟
در کوهورت A از مطالعه CHRYSALIS-2، تعداد ۱۶۲ بیمار مبتلا به سرطان ریه EGFR-mutant که پس از دریافت اوسیمرتینیب و شیمیدرمانی مبتنی بر پلاتین دچار پیشرفت بیماری شده بودند، مورد بررسی قرار گرفتند.
این بیماران در برخی موارد تا چندین خط درمان (حتی تا ۱۴ خط) دریافت کرده بودند.
نتایج نشان داد:
- میزان پاسخ عینی (ORR): ۳۵ درصد
- میانگین مدت پاسخ: ۸.۳ ماه
- همخوانی با دادههای مطالعه پیشین CHRYSALIS
عوارض درمان؛ چالش جدی در بالین
بر اساس دادههای مطالعه، نزدیک به ۷۵ درصد بیماران دچار عوارض درجه ۳ یا بالاتر شدند.
مهمترین عوارض شامل:
- واکنشهای ناشی از انفوزیون
- بثورات پوستی
- کاهش آلبومین خون
- ترومبوآمبولی وریدی (۱۹ درصد بیماران)
نکته مهم این بود که بخش قابل توجهی از موارد ترومبوآمبولی در بیمارانی رخ داد که از داروهای پیشگیرانه ضدانعقاد استفاده نکرده بودند.
راهکارهای کاهش عوارض
مطالعات مکمل نشان دادهاند:
- فرم زیرجلدی آمیوانتاماب میتواند واکنشهای انفوزیون را کاهش دهد
- دگزامتازون خوراکی در پیشگیری از واکنشهای حاد مؤثر است
- پروتکل پوستی COCOON میتواند عوارض پوستی را تا ۵۰ درصد کاهش دهد
این یافتهها نشان میدهد موفقیت درمان تنها به دارو وابسته نیست، بلکه به مدیریت دقیق عوارض نیز بستگی دارد.
گزینههای درمانی دیگر پس از مقاومت
در بیماران مقاوم به اوسیمرتینیب، گزینههای دیگری نیز مطرح هستند:
- داتوپوتاماب دروکستکان با ORR حدود ۴۹ درصد
- ایوونسکیماب همراه شیمیدرمانی با PFS حدود ۷.۱ ماه
در مقابل، ترکیب ایمونوتراپی با شیمیدرمانی در مطالعات بزرگ مانند KEYNOTE-789 و CHECKMATE-722 نتایج قابل توجهی نشان نداده است.
جمعبندی بالینی
یافتههای مطالعه CHRYSALIS-2 نشان میدهد ترکیب آمیوانتاماب و لازرتینیب میتواند یک گزینه مؤثر در بیماران مبتلا به سرطان ریه EGFR-mutant مقاوم به درمان باشد.
با این حال، انتخاب این درمان باید بر اساس:
- وضعیت عمومی بیمار
- سابقه درمانی
- وجود یا عدم وجود متاستاز مغزی
- و تحملپذیری عوارض
انجام شود.
روشی نویدبخش برای مقابله با سرطان تهاجمی مغز
اولوموراسیب؛ امید تازه برای درمان سرطان لوزالمعده
درمان سلولی CAR-T در برزیل؛ امید تازه برای بیماران مبتلا به لنفوم مقاوم به درمان
چرا برخی تستهای HPV مثبت، بعداً منفی میشوند؟
اوروانکولوژی در ۲۰۳۰؛ آغاز عصر درمانهای تطبیقی و پزشکی دقیق