- کمخوابی و خواب بیکیفیت با افزایش خطر بیماری پارکینسون مرتبط هستند
- فستینگ ۱۶:۸ میتواند کاهش وزن را تا یک سال حفظ کند؛ نتایج امیدوارکننده یک کارآزمایی بالینی
- کووید شدید ممکن است خطر ابتلا به سل را افزایش دهد
- پچ پوستی جدید، آریتمی مرگبار قلب را با دقت ۹۹.۶٪ تشخیص میدهد
- چه کسانی نباید از خودنمونهگیری HPV استفاده کنند؟
- وقتی شیفت شب، DNA ما را هدف میگیرد؛ روایتی فراتر از خستگی
- نمایندگی ایران: توقیف کشتی حامل تجهیزات پزشکی «توسکا» نقض آشکار قوانین بینالمللی است
- مهمترین اخبار حوزه سرطان و بهداشت و درمان جهان در ۴ اردیبهشت ۱۴۰۵
- مهمترین اخبار حوزه سرطان و بهداشت و درمان جهان در ۳ اردیبهشت ۱۴۰۵
- عشقآباد ۲۰۲۶؛ پایان دوران قیممآبی سلامت و طلوع نظم نوین اوراسیایی
- مهمترین اخبار حوزه سرطان و بهداشت و درمان جهان در ۲ اردیبهشت ۱۴۰۵
- سرطان شناس برجسته ایران: شخصیت ترامپ از لحاظ علم ژنتیک بیمار است
- ارائه بیش از ۱۸۰ هزار خدمت دهان و دندان در جنگ رمضان
- ابراز نگرانی درباره آسیبهای وارده به انستیتو پاستور ایران در حملات اخیر
- نقش سبک زندگی سالم در کاهش خطر ابتلا به پارکینسون
چربی احشایی؛ قاتل خاموش مغز | ارتباط چربی شکمی با پیری زودرس مغز

مطالعهای از دانشگاه پلیتکنیک هنگکنگ که دادههای بیش از ۲۳ هزار نفر از بانک زیستی بریتانیا را بررسی کرده، نشان میدهد محل ذخیره چربی در بدن تأثیر مستقیمتری بر سلامت مغز دارد تا خود میزان چربی یا شاخص توده بدنی (BMI).
در این پژوهش مشخص شد افرادی که چربی بیشتری در نواحی بازو، پا و تنه دارند، دچار نازکتر شدن قشر مغز در شبکههای مرتبط با حافظه و احساسات میشوند. اما خطرناکترین نوع، چربی احشایی شکمی است که ارتباط نزدیکی با کاهش حجم قشر پیشپیشانی میانی (ناحیهای مؤثر در تصمیمگیری و کنترل رفتار) و ساختارهای زیرقشری دارد؛ بخشهایی که در یادگیری و دریافت پاداش نقش دارند.
اثرات چربی احشایی بر عملکرد مغز
پژوهشگران با استفاده از سه نوع اسکن MRI دریافتند که در افرادی با چربی احشایی بالا، هماهنگی شبکههای عصبی مغز دچار اختلال میشود. این شبکهها مسئول فعالیتهایی مانند حرکت، خلقوخو، حافظه و واکنشهای شناختی هستند.
نتایج اسکن Diffusion MRI نیز نشان داد که چربی احشایی با کاهش تراکم آکسونها و اختلال در انتقال پیامهای عصبی همراه است. این تغییرات، اگرچه خفیفاند، اما به مرور میتوانند زمینهساز پیری زودرس مغز و کاهش تواناییهای شناختی شوند.
چربی احشایی چیست و چرا خطرناک است؟
چربی احشایی برخلاف چربی زیرپوستی، در عمق شکم و اطراف اندامهایی مانند کبد، کلیه و لوزالمعده تجمع مییابد. این نوع چربی مانند یک غده درونریز عمل میکند و مواد التهابی و اسیدهای چرب آزاد را مستقیماً وارد جریان خون میسازد.
نتیجه؟ افزایش مقاومت به انسولین، فشار خون بالا، کبد چرب، بیماریهای قلبیعروقی و حتی افزایش خطر آلزایمر.
عوامل افزایشدهنده این نوع چربی شامل تغذیه ناسالم، کمتحرکی، استرس زیاد و ترشح کورتیزول هستند.
چگونه چربی احشایی را کاهش دهیم؟
اگرچه حذف مستقیم چربی احشایی کار سادهای نیست، اما رعایت چند اصل کلیدی میتواند به کاهش آن کمک کند:
-
پیروی از رژیم غذایی سالم و کمچرب
-
انجام ورزشهای هوازی و مقاومتی
-
خواب کافی و مدیریت استرس روزانه
این عادات نهتنها به سلامت جسم، بلکه به جوان ماندن مغز نیز کمک میکنند.
جمعبندی
این مطالعه که در ژورنال Nature Mental Health منتشر شده، تأکید میکند که چاقی بهتنهایی عامل اصلی پیری مغز نیست؛ بلکه محل تجمع چربی، بهویژه چربی احشایی، نقش تعیینکنندهای دارد.
به بیان سادهتر، مغز کسانی که چربی شکمی بیشتری دارند، سریعتر پیر میشود. پس اگر به سلامت ذهن و حافظهتان اهمیت میدهید، زمان آن رسیده که با چربی احشایی خداحافظی کنید.
اوروانکولوژی در ۲۰۳۰؛ آغاز عصر درمانهای تطبیقی و پزشکی دقیق
سرطان پوست چیست؟ علائم، علل، تشخیص و جدیدترین روشهای درمان سرطان پوست
سرطان متاستاتیک چیست و چگونه در بدن گسترش مییابد؟
کمخوابی و خواب بیکیفیت با افزایش خطر بیماری پارکینسون مرتبط هستند
ناهمگونی HER2؛ حلقه گمشده مقاومت به درمان در سرطان پستان