- بهترین درمان خط اول سرطان ریه ALK؛ لورلاتینیب یا آلکتینیب؟
- سرطانهای سر و گردن؛ آیا تصویربرداری هستهای میتواند آینده درمان را پیشبینی کند؟
- کمخونی مرتبط با سرطان؛ چه زمانی باید از ESA استفاده کرد؟
- سابقه خانوادگی سرطان پستان؛ عامل خطر مهم، اما پیشبینیکننده سرنوشت بیماری نیست
- ساکیتوزوماب گوویتکان به همراه پمبرولیزوماب؛ استاندارد جدید درمان خط اول سرطان پستان متاستاتیک؟
- سرطان دیگر بیماری سالمندان نیست؛ چگونه باید با سرطان در جوانان مقابله کرد؟
- درگذشت مریم همتیان؛ چرا سرطان در جوانان در حال افزایش است؟
- درمان سلولی CAR-T در برزیل؛ امید تازه برای بیماران مبتلا به لنفوم مقاوم به درمان
- چشمانداز سرطان تا ۲۰۵۰؛ افزایش ۷۰ درصدی موارد جدید و شکاف نگرانکننده بقا در جهان
- جدیدترین یافتههای علمی درباره HPV در دومین روز سمینار انجمن سرطانهای زنان ایران
- آیا نمونهبرداری باعث پخش شدن سرطان میشود؟ پاسخ علمی به یک باور قدیمی
- چگونه درمانهای هدفمند و ایمونوتراپی چشمانداز سرطان ریه را تغییر دادهاند؟
- درمان هدفمند سرطان تخمدان با SYS6043 نتایج امیدوارکنندهای داشت
- درمان CAR-T در سرطان تخمدان؛ امیدی نو با وجود چالشهای بزرگ
زنان زیر ۵۵ سال این توصیهها را جدی بگیرند

به گزارش گروه سرطان، سرطان نیوز، به نقل از مدیسن نت، اکنون، تحقیقات جدید نشان میدهد که اگر سن شما کمتر از ۵۵ سال باشد، یک نوع هورمون درمانی ممکن است خطر ابتلا به سرطان سینه را افزایش دهد.
محققان گزارش میدهند زنان در این گروه سنی که با استروژن به همراه پروژستین درمان میشدند، نسبت به زنانی که تحت هورمون درمانی نبودند، بیشتر در معرض ابتلا به سرطان سینه بودند.
از سوی دیگر، نتایج نشان میدهد که زنان زیر ۵۵ سال که فقط استروژن و بدون پروژسترون دریافت میکردند، خطر ابتلا به سرطان سینه کمتری داشتند.
«کیتی اوبراین»، نویسنده اصلی و اپیدمیولوژیست موسسه ملی علوم بهداشت محیط، در یک بیانیه خبری گفت: «هورمون درمانی میتواند کیفیت زندگی زنانی را که علائم شدید یائسگی را تجربه میکنند یا کسانی که جراحیهایی داشتهاند که بر سطح هورمون آنها تأثیر میگذارد، تا حد زیادی بهبود بخشد.»
وی افزود: «مطالعه ما درک بیشتری از خطرات مرتبط با انواع مختلف هورمون درمانی ارائه میدهد که امیدواریم به بیماران و پزشکان آنها در تدوین برنامههای درمانی آگاهانهتر کمک کند.»
محققان در یادداشتهای پیشزمینه گفتند که دو هورمون درمانی مورد تجزیه و تحلیل در این مطالعه اغلب برای مدیریت علائم یائسگی یا بازیابی سطح هورمون پس از جراحی برداشتن رحم (هیسترکتومی) یا تخمدانها استفاده میشوند.
بیشتر بخوانید
محققان گفتند که درمان با استروژن بدون پروژسترون، که به عنوان درمان با استروژن بدون جایگزین نیز شناخته میشود، فقط برای زنانی که هیسترکتومی داشتهاند توصیه میشود، زیرا مشخص شده است که خطر ابتلا به سرطان رحم را افزایش میدهد.
برای این مطالعه، محققان دادههای ۱۳ مطالعه قبلی شامل بیش از ۴۵۹۰۰۰ زن زیر ۵۵ سال را جمعآوری کردند.
نتایج نشان داد زنانی که از درمان با استروژن بدون جایگزین استفاده میکردند، در مقایسه با زنانی که تحت هورمون درمانی نبودند، ۱۴٪ خطر ابتلا به سرطان سینه کمتری داشتند. نکته قابل توجه این است که این اثر محافظتی در بین زنانی که درمان را در سنین پایینتر شروع کرده یا مدت طولانیتری تحت درمان بودهاند، قویتر بود.
در همین حال، محققان گزارش میدهند زنانی که از درمان با استروژن / پروژستین استفاده میکردند، ۱۰٪ بیشتر در معرض خطر ابتلا به سرطان سینه بودند و ۱۸٪ افزایش خطر در بین زنانی که بیش از دو سال تحت درمان بودهاند، مشاهده شد.
محققان گفتند که به طور کلی، این نشان میدهد که خطر تجمعی ابتلا به سرطان سینه قبل از سن ۵۵ سالگی برای زنانی که استروژن / پروژستین مصرف میکنند حدود ۴.۵ درصد است، در حالی که این رقم در بین زنانی که هرگز از هورمون درمانی استفاده نکردهاند ۴.۱ درصد و در بین زنانی که از استروژن درمانی بدون جایگزین استفاده کردهاند ۳.۶ درصد است.
محققان خاطرنشان کردند که ارتباط بین درمان با استروژن / پروژستین و سرطان سینه به ویژه در بین زنانی که رحم یا تخمدانهای خود را خارج نکردهاند، با حدود ۱۵ درصد افزایش خطر، بیشتر بود.
دیل سندلر، نویسنده ارشد و محقق ارشد، گفت: «برای زنانی که رحم و تخمدانهای سالمی دارند، افزایش خطر ابتلا به سرطان سینه با هورمون درمانی با استروژن / پروژستین باید با دقت بررسی شود.»
محققان خاطرنشان کردند که یافتههای آنها با مطالعات بزرگ قبلی که ارتباط مشابهی بین هورمون درمانی و خطر سرطان سینه یافته بودند، مطابقت دارد.
روشی نویدبخش برای مقابله با سرطان تهاجمی مغز
اولوموراسیب؛ امید تازه برای درمان سرطان لوزالمعده
درمان سلولی CAR-T در برزیل؛ امید تازه برای بیماران مبتلا به لنفوم مقاوم به درمان
چرا برخی تستهای HPV مثبت، بعداً منفی میشوند؟
اوروانکولوژی در ۲۰۳۰؛ آغاز عصر درمانهای تطبیقی و پزشکی دقیق