کمبود ویتامین D در سرطان پروستات

کمبود ویتامین D با سرطان پروستات، به‌ویژه در اقلیت‌های قومی، مرتبط است. حتی در مناطقی با نور خورشید فراوان، بیماران مبتلا به سرطان پروستات ممکن است دچار کمبود این ویتامین باشند. اگرچه تأثیر درمان محرومیت از آندروژن (ADT) بر سلامت استخوان‌ها شناخته شده است، اما تأثیر آن بر سطح ویتامین D همچنان نامشخص باقی مانده.

هدف:
بررسی شیوع کمبود ویتامین D در بیماران مبتلا به سرطان پروستات در یک منطقه آفتابی، با تمرکز بر تفاوت‌های نژادی، مرحله بیماری، و بررسی ارتباط آن با درمان ADT.

روش‌ها:
این مطالعه کوهورت گذشته‌نگر شامل ۱۲۰ بیمار مبتلا به سرطان پروستات بود که بین سال‌های ۲۰۱۴ تا ۲۰۲۴ در مرکز جامع سرطان Chao Family تحت درمان قرار گرفتند. سطح ویتامین D بر اساس نژاد، مرحله بیماری، و پیش و پس از ADT اندازه‌گیری و مقایسه شد.

نتایج

• میانگین سن بیماران ۷۴ سال و میانگین شاخص توده بدنی (BMI) معادل ۲۷.۶ بود.

• شیوع کمبود ویتامین D (کمتر از ۲۰ نانوگرم در میلی‌لیتر) در کل جمعیت ۱۲.۵ درصد بود.

• شیوع بالاتر در گروه‌های قومی خاص:

  • آفریقایی-آمریکایی: ۳۳.۳٪

  • هیسپانیک: ۳۱.۸٪

• در بیماران با سرطان متاستاتیک مقاوم به ADT (mCRPC)، کمبود ویتامین D در ۲۸.۶٪ موارد گزارش شد.

• تفاوت معنی‌داری بین سطح ویتامین D قبل و بعد از شروع ADT مشاهده نشد (P = 0.45).

نتیجه‌گیری

کمبود ویتامین D در بیماران مبتلا به سرطان پروستات، به‌ویژه در افراد با زمینه نژادی اقلیت و بیماری پیشرفته، حتی در مناطق آفتابی شایع است. درمان ADT در کوتاه‌مدت تأثیر قابل‌توجهی بر سطح ویتامین D ندارد. با این حال، غربالگری منظم و تجویز مکمل‌های ویتامین D برای بیماران پرخطر توصیه می‌شود، بدون توجه به محل جغرافیایی یا تابش نور خورشید.

نکات کلیدی

• جمعیت مطالعه: بیماران مبتلا به سرطان پروستات در کالیفرنیای جنوبی

• یافته اصلی: کمبود ویتامین D در بیماران آفریقایی-آمریکایی، هیسپانیک و دارای mCRPC شایع‌تر بود

• تأثیر ADT: درمان محرومیت از آندروژن در کوتاه‌مدت تأثیر آماری معناداری بر سطح ویتامین D نداشت

• پیامد بالینی: غربالگری و مکمل‌دهی ویتامین D در بیماران پرخطر باید بخشی از مراقبت‌های روتین باشد