- جایزه نوبل پزشکی ۲۰۲۶ به سازندگان فناوری کنترل سلولها با نور اهدا شد
- هفته ملی سالمندان؛ از پیشگیری از سرطان تا حق برخورداری از سالمندی سالم
- سالمندی جمعیت؛ چالشی که از امروز باید برای آن برنامهریزی کرد
- قلب و سرطان؛ چرا سلامت قلب در بیماران مبتلا به سرطان اهمیت دارد؟
- چهرهای که بیش از نیمقرن برای پزشکی زیست؛ در سوگ استاد دکتر سعید پناهی
- آیا پزشکی بدترین شغل دنیاست؟
- بازدید نایبرئیس انجمن علمی کلینیکال انکولوژی ایران از مراکز درمانی تاجیکستان و ازبکستان
- کنفرانس علمی HPV در بیمارستان لاله؛ از غربالگری و واکسیناسیون تا درمان ضایعات پیشسرطانی
- «ایرآمبولانس هوایی» به اصفهان آمد؛ گامی برای تسهیل جابهجایی بیماران
- اعضای جدید هیئتمدیره خیریه «بال پروانه نصف جهان» انتخاب شدند
- اجرای DRG در ایران؛ چرا زیرساخت باید پیش از اصلاح نظام پرداخت آماده شود؟
- ایران و ترکمنستان در آستانه فصل تازهای از همکاریهای سلامت
- پزشکی دیگر درآمد، رضایت شغلی و منزلت اجتماعی را بهطور همزمان ندارد
- هشدار جامعه ارولوژی ایران درباره آمبولیزاسیون پروستات؛ PAE جایگزین قطعی جراحی نیست
- آلزایمر؛ فراتر از فراموشی
گرما، تنها عامل تعریق نیست

به گزارش گروه بهداشت و درمان سرطان نیوز، عرق کردن اصلا چیز بدی نیست و سازوکار طبیعی بدن برای تنظیم دمای خود است. در نتیجه وقتی بدن نتواند این کار را انجام دهد، ممکن است دچار گرمازدگی شود و حتی شرایط اورژانسی پزشکی به وجود آید.
پزشکان میگویند اگر احساس میکنید که بیشتر از گذشته عرق میکنید و این فقط به دلیل گرمای هوا یا ورزش نیست، خوب است بدانید که افزایش سن، تغییرات هورمونی، مصرف برخی داروها، استرس و برخی بیماریهای زمینهای همگی میتوانند «ترموستات» یا تنظیمکننده دمای بدن را تغییر دهند.
گرما تنها عامل تعریق نیست. ورزش شدید واضحترین عامل تحریککننده است، اما اضطراب و آشفتگیهای احساسی هم از عوامل عمدهاند. درد فیزیکی، غذاهای تند، کافئین، الکل، نوشیدنیهای داغ، رطوبت، برخی داروها و تب ناشی از عفونتها نیز همگی میتوانند باعث افزایش تعریق شوند. در کنار این عوامل یکی از فاکتورهای طبیعیِ اثرگذار بر تغییر الگوی عرق کردن، سن افراد است.
مجله «تایم» در گزارشی به تغییر الگوی تعریق در طول زندگی میپردازد و توضیح میدهد که این تغییرات چه زمان مشکلساز میشوند.
در دهه ۲۰ و ۳۰ زندگی
در اوایل بزرگسالی، غدد عرق معمولا در فعالترین حالت خود قرار دارند. در این مقطع سنی، سوختوساز بدن بالاست، توده عضلانی نسبتا حجیم است و سطح هورمونها بهویژه استروژن و تستوسترون نسبتا پایدار است. در این سن احتمال دارد که فرد هنگام ورزش یا استرس بیشتر عرق کند، اما در حالت کلی، بدن دمای خود را بهخوبی تنظیم میکند مگر اینکه فرد بیماری زمینهای داشته باشد.
در دهه ۴۰ و ۵۰ زندگی
در این دوره، بسیاری از افراد بهویژه زنان در میزان و زمان تعریق خود تغییراتی احساس میکنند. هورمونها نقش بسیار بزرگی در تنظیم تعریق دارند. تغییرات استروژن و پروژسترون از جمله در دوره پیشیائسگی یا یائسگی ممکن است تنظیم دمای بدن را مختل کند و موجب گرگرفتگی یا تعریق شبانه شود.
بیشتر بخوانید
از طرفی با ورود به میانسالی، سطح هورمون تیروئید هم افزایش مییابد که این میتواند دمای پایه بدن را بالا ببرد و باعث تعریق بیشتر شود.
مردان هم در این سن ممکن است تغییراتی را تجربه کنند که ناشی از کاهش تدریجی تستوسترون است، هرچند معمولا این تغییرات بهشدت تغییرات در زنان نیست.
در دهه ۶۰ به بعد
با بالا رفتن سن ممکن است فعالیت غدد عرق کمتر شود. این یعنی فرد بهطور کلی کمتر عرق میکند، اما این موضوع یک روی دیگر هم دارد: بدن ممکن است در خنک کردن خودش هم کارآیی کمتری داشته باشد؛ آنچه افراد مسن را در برابر بیماریهای مرتبط با گرما مانند گرمازدگی و سکته گرمایی (Heat Stroke) آسیبپذیرتر میکند.
اگر تعریق شما شدید و مداوم یا تاثیرگذار بر کیفیت زندگیتان است، با متخصص پوست یا پزشک مشورت کنید. برای درمان این عارضه روشهای درمانی موثری از داروهای موضعی گرفته تا تزریق بوتاکس وجود دارد.
واکسن آنفلوانزا برای بیماران مبتلا به سرطان؛ چه زمانی و چه نوع واکسنی مناسب است؟
رویکرد پژوهشگران ایرانی برای درمان سرطانهای پیشرفته با هدفگیری ریزمحیط تومور
آیا پزشکی بدترین شغل دنیاست؟
آیا در سرطان پستان Luminal A میتوان رادیوتراپی را حذف کرد؟ نگاهی به نتایج مطالعه LUMINA
آیا فقط بیماران دارای ENE یا حاشیه مثبت به کمورادیوتراپی پس از جراحی نیاز دارند؟