- کمخوابی و خواب بیکیفیت با افزایش خطر بیماری پارکینسون مرتبط هستند
- فستینگ ۱۶:۸ میتواند کاهش وزن را تا یک سال حفظ کند؛ نتایج امیدوارکننده یک کارآزمایی بالینی
- کووید شدید ممکن است خطر ابتلا به سل را افزایش دهد
- پچ پوستی جدید، آریتمی مرگبار قلب را با دقت ۹۹.۶٪ تشخیص میدهد
- چه کسانی نباید از خودنمونهگیری HPV استفاده کنند؟
- وقتی شیفت شب، DNA ما را هدف میگیرد؛ روایتی فراتر از خستگی
- نمایندگی ایران: توقیف کشتی حامل تجهیزات پزشکی «توسکا» نقض آشکار قوانین بینالمللی است
- مهمترین اخبار حوزه سرطان و بهداشت و درمان جهان در ۴ اردیبهشت ۱۴۰۵
- مهمترین اخبار حوزه سرطان و بهداشت و درمان جهان در ۳ اردیبهشت ۱۴۰۵
- عشقآباد ۲۰۲۶؛ پایان دوران قیممآبی سلامت و طلوع نظم نوین اوراسیایی
- مهمترین اخبار حوزه سرطان و بهداشت و درمان جهان در ۲ اردیبهشت ۱۴۰۵
- سرطان شناس برجسته ایران: شخصیت ترامپ از لحاظ علم ژنتیک بیمار است
- ارائه بیش از ۱۸۰ هزار خدمت دهان و دندان در جنگ رمضان
- ابراز نگرانی درباره آسیبهای وارده به انستیتو پاستور ایران در حملات اخیر
- نقش سبک زندگی سالم در کاهش خطر ابتلا به پارکینسون
گرما، تنها عامل تعریق نیست

به گزارش گروه بهداشت و درمان سرطان نیوز، عرق کردن اصلا چیز بدی نیست و سازوکار طبیعی بدن برای تنظیم دمای خود است. در نتیجه وقتی بدن نتواند این کار را انجام دهد، ممکن است دچار گرمازدگی شود و حتی شرایط اورژانسی پزشکی به وجود آید.
پزشکان میگویند اگر احساس میکنید که بیشتر از گذشته عرق میکنید و این فقط به دلیل گرمای هوا یا ورزش نیست، خوب است بدانید که افزایش سن، تغییرات هورمونی، مصرف برخی داروها، استرس و برخی بیماریهای زمینهای همگی میتوانند «ترموستات» یا تنظیمکننده دمای بدن را تغییر دهند.
گرما تنها عامل تعریق نیست. ورزش شدید واضحترین عامل تحریککننده است، اما اضطراب و آشفتگیهای احساسی هم از عوامل عمدهاند. درد فیزیکی، غذاهای تند، کافئین، الکل، نوشیدنیهای داغ، رطوبت، برخی داروها و تب ناشی از عفونتها نیز همگی میتوانند باعث افزایش تعریق شوند. در کنار این عوامل یکی از فاکتورهای طبیعیِ اثرگذار بر تغییر الگوی عرق کردن، سن افراد است.
مجله «تایم» در گزارشی به تغییر الگوی تعریق در طول زندگی میپردازد و توضیح میدهد که این تغییرات چه زمان مشکلساز میشوند.
در دهه ۲۰ و ۳۰ زندگی
در اوایل بزرگسالی، غدد عرق معمولا در فعالترین حالت خود قرار دارند. در این مقطع سنی، سوختوساز بدن بالاست، توده عضلانی نسبتا حجیم است و سطح هورمونها بهویژه استروژن و تستوسترون نسبتا پایدار است. در این سن احتمال دارد که فرد هنگام ورزش یا استرس بیشتر عرق کند، اما در حالت کلی، بدن دمای خود را بهخوبی تنظیم میکند مگر اینکه فرد بیماری زمینهای داشته باشد.
در دهه ۴۰ و ۵۰ زندگی
در این دوره، بسیاری از افراد بهویژه زنان در میزان و زمان تعریق خود تغییراتی احساس میکنند. هورمونها نقش بسیار بزرگی در تنظیم تعریق دارند. تغییرات استروژن و پروژسترون از جمله در دوره پیشیائسگی یا یائسگی ممکن است تنظیم دمای بدن را مختل کند و موجب گرگرفتگی یا تعریق شبانه شود.
بیشتر بخوانید
از طرفی با ورود به میانسالی، سطح هورمون تیروئید هم افزایش مییابد که این میتواند دمای پایه بدن را بالا ببرد و باعث تعریق بیشتر شود.
مردان هم در این سن ممکن است تغییراتی را تجربه کنند که ناشی از کاهش تدریجی تستوسترون است، هرچند معمولا این تغییرات بهشدت تغییرات در زنان نیست.
در دهه ۶۰ به بعد
با بالا رفتن سن ممکن است فعالیت غدد عرق کمتر شود. این یعنی فرد بهطور کلی کمتر عرق میکند، اما این موضوع یک روی دیگر هم دارد: بدن ممکن است در خنک کردن خودش هم کارآیی کمتری داشته باشد؛ آنچه افراد مسن را در برابر بیماریهای مرتبط با گرما مانند گرمازدگی و سکته گرمایی (Heat Stroke) آسیبپذیرتر میکند.
اگر تعریق شما شدید و مداوم یا تاثیرگذار بر کیفیت زندگیتان است، با متخصص پوست یا پزشک مشورت کنید. برای درمان این عارضه روشهای درمانی موثری از داروهای موضعی گرفته تا تزریق بوتاکس وجود دارد.
سرطان متاستاتیک چیست و چگونه در بدن گسترش مییابد؟
کمخوابی و خواب بیکیفیت با افزایش خطر بیماری پارکینسون مرتبط هستند
ناهمگونی HER2؛ حلقه گمشده مقاومت به درمان در سرطان پستان
رژیم کتوژنیک و ناشتایی؛ آیا متابولیسم به سلاح جدید درمان سرطان مغز تبدیل میشود؟