نقش جراحی‌ تومور اولیه در کانسر برست متاستاتیک

بررسی تأثیر برداشتن تومور اولیه (Primary Tumor Resection – PTR) بر بقای بیماران مبتلا به سرطان پستان متاستاتیک de novo (مرحله IV اولیه).

روش

• 570 بیمار وارد مطالعه شدند.

• پس از 3 ماه درمان سیستمیک اولیه (شیمی‌درمانی یا هورمون‌درمانی)، 407 بیماری که پیشرفت بیماری نداشتند، به‌طور تصادفی به دو گروه تقسیم شدند:

گروه‌های مورد مطالعه

• گروه A: فقط درمان سیستمیک (205 بیمار)

• گروه B: برداشتن تومور اولیه + درمان سیستمیک (202 بیمار)

• معیار اصلی ارزیابی: بقای کلی (Overall Survival – OS)

• معیار فرعی: بقای بدون عود موضعی (Local Recurrence-Free Survival – LRFS)

نتایج

بقای کلی (OS)

تفاوت آماری معنی‌داری بین دو گروه مشاهده نشد:

• گروه A: 69 ماه

• گروه B: 75 ماه

• نسبت خطر (HR) = 0.86؛ p = 0.13

زیرگروه‌های خاص

PTR ممکن است برای بیماران زیر مفیدتر باشد:

• زنان پیش از یائسگی

• بیماران با متاستاز تک‌عضوی

کنترل موضعی (LRFS)

گروه B بهبود قابل‌توجهی در کنترل موضعی داشت:

• بقای بدون عود موضعی:

  • گروه A: 20 ماه

  • گروه B: 63 ماه

• HR = 0.42؛ p < 0.0001

عوارض

• عوارض موضعی:

  • خونریزی یا زخم تومور در گروه A شایع‌تر بود (27٪ در برابر 14٪ در گروه B)

• عوارض جراحی:

  • هیچ مرگ مرتبط با درمان گزارش نشد

نتیجه‌گیری

• برداشتن تومور اولیه (PTR) باعث افزایش بقای کلی نمی‌شود

• اما کنترل موضعی بیماری را به‌طور معنی‌داری بهبود می‌بخشد

• در برخی زیرگروه‌ها (پیش‌یائسگی، متاستاز محدود)، ممکن است سودمند باشد

• جراحی می‌تواند برای مدیریت عوارض موضعی (مانند خونریزی یا زخم تومور) توجیه‌پذیر باشد