- تأثیر درگیری غدد لنفاوی آگزیلا بر بقا و پیشآگهی سرطان پستان
- سرطان بیضه ؛ از تشخیص هیستولوژیک تا درمان تطبیقیافته با ریسک
- کاپیواسرتیب در سرطان پروستات با نقص PTEN: مزیت پایدار در بقا با تفسیری محتاطانه
- داروهایی که نفسِ بیمار را میگیرند، نه تومور را
- از واکسنهای اختصاصی تا درمانهای هوشمند؛ مهمترین تحولات درمان سرطان در ESMO 2026
- نتایج روز نخست کنگره انکولوژی مادرید
- سرب و سرطان؛ خطرات پنهان مسمومیت با سرب و راههای پیشگیری
- از سنجش کیفیت تا بهبود مراقبت سرطان؛ تجربه یک دهه QOPI در اسپانیا
- افتتاح شعبه اصفهان انجمن توسعه و نوآوری اجتماعی ایران
- یک کشف مهم از دل پاندمی: آیا آنفلوانزا و کووید-۱۹ میتوانند سرطان خفته را در ریه بیدار کنند؟
- وقتی باورهای غلط، درمان سرطان را به تأخیر میاندازند؛ هشدار یک رادیوانکولوژیست
- روز پرستار؛ از همراهی در مسیر سرطان تا امید به سلامتی
- غربالگری سرطان پستان در کشور به ۲۳.۵ درصد رسید
- پالبوسیکلیب؛ آیا زمان حذف شیمیدرمانی در سرطان پستان لومینال فرا رسیده است؟
- داراکسونراسیب؛ تحولی نو در درمان هدفمند سرطان ریه با جهش RAS
تأثیر ترکیب پمبرولیزوماب بر سرطان پستان ER+/HER۲-

سرطان پستان ER+/HER2- یکی از شایعترین زیرگروههای سرطان پستان است که اغلب با درمانهای هورمونی و شیمیدرمانی مدیریت میشود. بااینحال، بیماران با درجه ۳ و پرخطر نیاز به گزینههای درمانی مؤثرتری دارند. در این راستا، مطالعه KEYNOTE-756 به بررسی تأثیر ترکیب پمبرولیزوماب (Keytruda) با شیمیدرمانی نئوادجوانت پرداخته است.
اهداف مطالعه
هدف اصلی این مطالعه، بررسی اثربخشی پمبرولیزوماب در ترکیب با شیمیدرمانی برای بهبود پاسخ پاتولوژیک کامل (pCR) در بیماران مبتلا به سرطان پستان ER+/HER2- پرخطر و مقایسه آن با گروه دارونما بود. همچنین، ایمنی و تحملپذیری این ترکیب درمانی نیز مورد ارزیابی قرار گرفت.
روششناسی تحقیق
KEYNOTE-756 یک مطالعه فاز ۳، تصادفی، دوسوکور و کنترلشده با دارونما بود که بر روی بیماران مبتلا به سرطان پستان ER+/HER2- درجه ۳ و پرخطر انجام شد. شرکتکنندگان در این مطالعه به دو گروه تقسیم شدند:
• گروه اول: دریافتکنندگان پمبرولیزوماب + شیمیدرمانی نئوادجوانت
• گروه دوم: دریافتکنندگان دارونما + شیمیدرمانی نئوادجوانت
پس از درمان، میزان پاسخ پاتولوژیک کامل (pCR) در هر دو گروه مورد بررسی قرار گرفت.
نتایج کلیدی
• نرخ pCR در گروه پمبرولیزوماب ۲۴.۳٪ بود، درحالیکه این میزان در گروه دارونما ۱۵.۶٪ گزارش شد.
• تحلیل زیرگروهها نشان داد که تمامی بیماران با ویژگیهای پرخطر از این درمان بهرهمند شدهاند.
• ایمنی درمان ترکیبی با پمبرولیزوماب مطابق با دادههای قبلی این دارو بوده و عوارض جانبی غیرمنتظرهای مشاهده نشد.
اهمیت بالینی و کاربرد نتایج
نتایج این مطالعه نشان میدهد که افزودن پمبرولیزوماب به شیمیدرمانی نئوادجوانت میتواند نرخ پاسخ کامل پاتولوژیک (pCR) را افزایش داده و درنتیجه، احتمال بازگشت بیماری و متاستاز را کاهش دهد. این یافتهها میتوانند رویکرد درمانی جدیدی برای مدیریت بیماران با سرطان پستان ER+/HER2- پرخطر فراهم آورند.
جمعبندی
مطالعه KEYNOTE-756 یک گام مهم در جهت بهبود درمانهای نئوادجوانت برای بیماران سرطان پستان هورمونپوزیتیو، HER2- پرخطر محسوب میشود. نتایج این تحقیق نشان میدهد که افزودن پمبرولیزوماب به شیمیدرمانی، مزایای درمانی معناداری به همراه دارد و میتواند گزینهای امیدوارکننده برای درمان این گروه از بیماران باشد.
نویسنده: دکتر پوریا عادلی متخصص رادیوانکولوژی
واکسن آنفلوانزا برای بیماران مبتلا به سرطان؛ چه زمانی و چه نوع واکسنی مناسب است؟
رویکرد پژوهشگران ایرانی برای درمان سرطانهای پیشرفته با هدفگیری ریزمحیط تومور
آیا پزشکی بدترین شغل دنیاست؟
آیا در سرطان پستان Luminal A میتوان رادیوتراپی را حذف کرد؟ نگاهی به نتایج مطالعه LUMINA
آیا فقط بیماران دارای ENE یا حاشیه مثبت به کمورادیوتراپی پس از جراحی نیاز دارند؟