- جایزه نوبل پزشکی ۲۰۲۶ به سازندگان فناوری کنترل سلولها با نور اهدا شد
- هفته ملی سالمندان؛ از پیشگیری از سرطان تا حق برخورداری از سالمندی سالم
- سالمندی جمعیت؛ چالشی که از امروز باید برای آن برنامهریزی کرد
- قلب و سرطان؛ چرا سلامت قلب در بیماران مبتلا به سرطان اهمیت دارد؟
- چهرهای که بیش از نیمقرن برای پزشکی زیست؛ در سوگ استاد دکتر سعید پناهی
- آیا پزشکی بدترین شغل دنیاست؟
- بازدید نایبرئیس انجمن علمی کلینیکال انکولوژی ایران از مراکز درمانی تاجیکستان و ازبکستان
- کنفرانس علمی HPV در بیمارستان لاله؛ از غربالگری و واکسیناسیون تا درمان ضایعات پیشسرطانی
- «ایرآمبولانس هوایی» به اصفهان آمد؛ گامی برای تسهیل جابهجایی بیماران
- اعضای جدید هیئتمدیره خیریه «بال پروانه نصف جهان» انتخاب شدند
- اجرای DRG در ایران؛ چرا زیرساخت باید پیش از اصلاح نظام پرداخت آماده شود؟
- ایران و ترکمنستان در آستانه فصل تازهای از همکاریهای سلامت
- پزشکی دیگر درآمد، رضایت شغلی و منزلت اجتماعی را بهطور همزمان ندارد
- هشدار جامعه ارولوژی ایران درباره آمبولیزاسیون پروستات؛ PAE جایگزین قطعی جراحی نیست
- آلزایمر؛ فراتر از فراموشی
تأثیر محل تجمع چربی در بدن بر احتمال پارکینسون و آلزایمر

به گزارش گروه بهداشت و درمان سرطان نیوز، اما یک ویژگی فیزیکی دیگر وجود داشت که این احتمال را کاهش داد: قدرت عضلانی. گروهی از محققان چینی گزارش دادند که افراد قویتر در مقایسه با افراد ضعیفتر احتمال کمتری برای ابتلاء به بیماریهای عصبی دارند.
دکتر هوان سونگ سرپرست تیم تحقیق از دانشگاه سیچوان در چنگدو چین، گفت: این مطالعه پتانسیل کاهش خطر ابتلاء به این بیماریها را با بهبود ترکیب بدن نشان میدهد.
او افزود: مداخلات هدفمند برای کاهش چربی تنه و بازو و در عین حال رشد ماهیچههای سالم ممکن است برای محافظت در برابر این بیماریها نسبت به کنترل وزن عمومی مؤثرتر باشد.
در طی یک بازه زمانی ۹ ساله، محققان سلامت و ویژگیهای بدن تقریباً ۴۱۳۰۰۰ انگلیسی را که در زمان ورود به مطالعه، میانگین سنی ۵۶ سال داشتند، پیگیری کردند.
گروه سانگ اندازه دور کمر و باسن هر فرد را اندازه گیری کردند، قدرت گرفتن اشیا با دست، تراکم استخوان و توده چربی و بدون چربی آنها را آزمایش کردند.
بیشتر بخوانید
در طول ۹ سال، ۸۲۲۴ نفر به بیماریهای تخریب کننده عصبی، به طور معمول بیماری آلزایمر، سایر اشکال زوال عقل یا پارکینسون مبتلا شدند.
پس از در نظرگرفتن سایر عوامل خطر سلامتی که میتوانند بر مغز تأثیر بگذارند مواردی مانند فشار خون بالا، سیگار کشیدن، نوشیدن الکل و دیابت، محققان دریافتند افرادی که سطح نسبتاً بالایی چربی شکمی دارند، ۱۳ درصد بیشتر در معرض ابتلاء به بیماریهای عصبی هستند.
این تیم دریافت که سطوح بالای چربی بازو با ۱۸ درصد احتمال بیشتر ابتلاء به این شرایط در مقایسه با افرادی که بازوهای لاغرتری دارند مرتبط است.
از سوی دیگر، این تحقیق نشان داد افرادی که از آمادگی عضلانی نسبتاً خوبی برخوردار بودند، ۲۶ درصد کمتر در معرض ابتلاء به بیماریهایی مانند آلزایمر یا پارکینسون بودند.
به گفته گروه سانگ میزان بالاتر چربی در بازوها و شکم نیز با ایجاد بیماری قلبی و سکته مغزی مرتبط است که به نوبه خود میتواند به مغز آسیب برساند.
منبع: مهر
واکسن آنفلوانزا برای بیماران مبتلا به سرطان؛ چه زمانی و چه نوع واکسنی مناسب است؟
رویکرد پژوهشگران ایرانی برای درمان سرطانهای پیشرفته با هدفگیری ریزمحیط تومور
آیا پزشکی بدترین شغل دنیاست؟
آیا در سرطان پستان Luminal A میتوان رادیوتراپی را حذف کرد؟ نگاهی به نتایج مطالعه LUMINA
آیا فقط بیماران دارای ENE یا حاشیه مثبت به کمورادیوتراپی پس از جراحی نیاز دارند؟