- غربالگری سرطان پستان در کشور به ۲۳.۵ درصد رسید
- پالبوسیکلیب؛ آیا زمان حذف شیمیدرمانی در سرطان پستان لومینال فرا رسیده است؟
- داراکسونراسیب؛ تحولی نو در درمان هدفمند سرطان ریه با جهش RAS
- از نوبل پزشکی ۲۰۲۶ تا درمان سرطان؛ آیا نور میتواند سرطان را خاموش کند؟
- برگزاری کنفرانس علمی HPV در بیمارستان لاله؛ بررسی تازهترین رویکردهای تشخیص و درمان
- سرطان پستان؛ اهمیت تشخیص زودهنگام و پیشگیری
- آمیوانتاماب در سرطان ریه با جهش اگزون ۲۰ EGFR؛ نتایج نهایی مطالعه PAPILLON چه میگویند؟
- پزشکی را نمیتوان به الگوریتمها سپرد؛ هوش مصنوعی جایگزین رابطه پزشک و بیمار نمیشود
- میدان الکتریکی، اوسیمرتینیب و شکستن مقاومت در گلیوبلاستوما
- دیپلماسی سلامت؛ زبان مشترک ملتها برای ساختن آیندهای سالمتر
- همکاری رادیوانکولوژی ایران و ازبکستان؛ تفاهمنامه مشترک در بخارا امضا شد
- درمان سرطان کبد کودکان با CAR-T؛ پاسخ کامل یک کودک مبتلا به هپاتوبلاستوما
- سرطانهای نادر؛ چالشهای تشخیص، درمان و دسترسی بیماران به خدمات تخصصی
- رویکرد پژوهشگران ایرانی برای درمان سرطانهای پیشرفته با هدفگیری ریزمحیط تومور
- ماه آگاهیرسانی سرطانهای ژنیکولوژیک؛ از واکسن HPV تا ضرورت تشخیص زودهنگام
دیابت خطر ابتلا به سرطان پانکراس را افزایش می دهد

به گزارش گروه سرطان، سرطان نیوز،در این مطالعه، دانشمندان دریافتند که سطوح بیش از حد انسولین باعث تحریک بیش از حد سلولهای آسینار پانکراس میشود که شیره گوارشی تولید میکنند. این تحریک بیش از حد باعث التهاب میشود و این سلولها را به سلولهای پیش سرطانی تبدیل میکند.
«جیمز جانسون»، نویسنده ارشد این مطالعه از دانشگاه بریتیش کلمبیا کانادا، گفت: «در کنار افزایش سریع چاقی و دیابت نوع ۲، ما شاهد افزایش هشدار دهنده میزان ابتلاء به سرطان پانکراس نیز هستیم.»
جانسون در ادامه افزود: «این یافتهها به ما کمک میکند بفهمیم که چگونه این اتفاق میافتد، و اهمیت حفظ سطح انسولین را در یک محدوده سالم نشان میدهد، که با رژیم غذایی، ورزش و در برخی موارد داروها قابل تحقق است.»
این مطالعه بر روی آدنوکارسینوم مجرای پانکراس (PDAC)، شایعترین نوع سرطان پانکراس، متمرکز بود. این نوع بسیار تهاجمی با نرخ بقای پنج ساله کمتر از ۱۰٪ است. انتظار میرود تا سال ۲۰۳۰، PDAC دومین عامل مرگ و میر ناشی از سرطان باشد.
مطالعه جدید نقش انسولین و گیرندههای آن را در خطر ابتلاء به سرطان پانکراس روشن میکند.
جانسون گفت: «ما دریافتیم که هیپرانسولینمی [سطوح بالای انسولین] به طور مستقیم در شروع سرطان پانکراس از طریق گیرندههای انسولین در سلولهای آسینار نقش دارد. این مکانیسم شامل افزایش تولید آنزیمهای گوارشی است که منجر به افزایش التهاب پانکراس میشود.»
دانستن این موضوع ممکن است به راهنمایی استراتژیهای جدید پیشگیری از سرطان کمک کند، و همچنین ممکن است منجر به درمانهایی شود که گیرندههای انسولین را در سلولهای آسینار هدف قرار میدهند.
او در ادامه افزود: «این تحقیق همچنین میتواند راه را برای درمانهای هدفمندی که گیرندههای انسولین را تعدیل میکنند تا از پیشرفت سرطان لوزالمعده جلوگیری کرده یا کُند نماید، هموار کند.»
به گفته نویسندگان، این یافتهها ممکن است پیامدهایی برای سایر سرطانهای مرتبط با چاقی و دیابت نوع ۲ نیز داشته باشد.
منبع: مهر
واکسن آنفلوانزا برای بیماران مبتلا به سرطان؛ چه زمانی و چه نوع واکسنی مناسب است؟
رویکرد پژوهشگران ایرانی برای درمان سرطانهای پیشرفته با هدفگیری ریزمحیط تومور
آیا پزشکی بدترین شغل دنیاست؟
آیا در سرطان پستان Luminal A میتوان رادیوتراپی را حذف کرد؟ نگاهی به نتایج مطالعه LUMINA
آیا فقط بیماران دارای ENE یا حاشیه مثبت به کمورادیوتراپی پس از جراحی نیاز دارند؟