- جایزه نوبل پزشکی ۲۰۲۶ به سازندگان فناوری کنترل سلولها با نور اهدا شد
- هفته ملی سالمندان؛ از پیشگیری از سرطان تا حق برخورداری از سالمندی سالم
- سالمندی جمعیت؛ چالشی که از امروز باید برای آن برنامهریزی کرد
- قلب و سرطان؛ چرا سلامت قلب در بیماران مبتلا به سرطان اهمیت دارد؟
- چهرهای که بیش از نیمقرن برای پزشکی زیست؛ در سوگ استاد دکتر سعید پناهی
- آیا پزشکی بدترین شغل دنیاست؟
- بازدید نایبرئیس انجمن علمی کلینیکال انکولوژی ایران از مراکز درمانی تاجیکستان و ازبکستان
- کنفرانس علمی HPV در بیمارستان لاله؛ از غربالگری و واکسیناسیون تا درمان ضایعات پیشسرطانی
- «ایرآمبولانس هوایی» به اصفهان آمد؛ گامی برای تسهیل جابهجایی بیماران
- اعضای جدید هیئتمدیره خیریه «بال پروانه نصف جهان» انتخاب شدند
- اجرای DRG در ایران؛ چرا زیرساخت باید پیش از اصلاح نظام پرداخت آماده شود؟
- ایران و ترکمنستان در آستانه فصل تازهای از همکاریهای سلامت
- پزشکی دیگر درآمد، رضایت شغلی و منزلت اجتماعی را بهطور همزمان ندارد
- هشدار جامعه ارولوژی ایران درباره آمبولیزاسیون پروستات؛ PAE جایگزین قطعی جراحی نیست
- آلزایمر؛ فراتر از فراموشی
پلاکهای آمیلوئیدی و نقش آن در بروز آلزایمر

به گزارش سرطان نیوز، محققان فرضیههای زیادی، از بیماری لثه گرفته تا اختلالات خودایمنی را بررسی کردهاند تا منشأ این بیماری را کشف کنند.
به نقل از وبگاه سایِنس اَلِرت (Science Alert)،فرضیه اصلی (و اکنون بحثبرانگیز)، این است که پلاکهای آمیلوئیدی (رسوبات پروتئینی) در مغز نقش اصلی را در پیدایش این بیماری بازی میکنند؛ اما داروهایی که این پلاکها را هدف قرار میدهند، در آزمایشهای بالینی نتایجی نامشخص ارایه کردهاند.
آمیلوئید بتا، یک پروتئین ۳۶ تا ۴۳ پپتیدی و سازنده اصلی پلاکهای آمیلوئید است که در مغز مبتلایان به بیماری آلزایمر یافت میشود.
یک تیم پژوهشی از دانشگاه یِیل در آمریکا، از موشها بهعنوان مدل آزمایشگاهی بیماری آلزایمر استفاده کردند تا متوجه شوند که چرا تکههای پروتئین با این بیماری مرتبط به نظر میرسند؛ بدون اینکه لزوماً مسئول مستقیم ایجاد آن باشند.
محققان میگویند: دریافتیم که صدها آکسون در اطراف هر رسوب آمیلوئیدی تورم ایجاد میکنند. آکسون رشته بلند و باریکی است که از سلول عصبی یا نورون، برآمده است و پیامهای الکتریکی را از جسم سلولی نورون به بیرون هدایت میکند.
آنها دریافتند که تورم در اثر تجمع لیزوزومها ایجاد میشود. لیزوزومها محفظههایی کوچک شبیه به کیسه زباله هستند که توسط سلولها ایجاد میشوند تا مواد زائد را تجزیه کنند و آنها را نگه دارند تا زمانی که بتوان آنها را دفع کرد. این لیزوزومها به ساختارهای کروی در امتداد آکسونهای سلولهای مغزی میپیوندند.
تصور میشود که این تورمها توانایی سلولهای مغز را برای هدایت سیگنالهای الکتریکی که برای شکلگیری و تثبیت خاطرات ضروری هستند، مختل میکنند.
محققان دریافتند که پروتئینی به نام PLD ۳ (پروتئینی که با ژن PLD ۳ کدگذاری میشود) در پروتئینهای کروی بهشدت بیان میشود. موشهایی که به نحوی مهندسی شده بودند که ژن PLD ۳ نداشته باشند، تجمع لیزوزوم را تولید نکردند و تورم کمتری روی نورونهای خود داشتند. آنها متوجه شدند که میزان زیاد PLD ۳ گهگاه به تورم لیزوزوم حتی در موشهای سالم منجر میشود. با این حال، در پروتئینهای کروی واقع در نزدیکی پلاکهای آمیلوئیدی در موشهای مبتلا به آلزایمر بارزتر بود که نشان میدهد روند تشدید تورم با پلاکهای آمیلوئیدی مرتبط است.
این یافتهها سرنخ امیدوارکنندهای برای درمان آلزایمر به دست محققان میدهد؛ اما برای رفع برخی از تناقضها نیاز به بررسیهای بیشتری وجود دارد.
واکسن آنفلوانزا برای بیماران مبتلا به سرطان؛ چه زمانی و چه نوع واکسنی مناسب است؟
رویکرد پژوهشگران ایرانی برای درمان سرطانهای پیشرفته با هدفگیری ریزمحیط تومور
آیا پزشکی بدترین شغل دنیاست؟
آیا در سرطان پستان Luminal A میتوان رادیوتراپی را حذف کرد؟ نگاهی به نتایج مطالعه LUMINA
آیا فقط بیماران دارای ENE یا حاشیه مثبت به کمورادیوتراپی پس از جراحی نیاز دارند؟