- ضدآفتاب را چگونه و هر چند ساعت استفاده کنیم؟ توصیههای مهم برای پیشگیری از آفتابسوختگی
- بدهی ۹ ماهه تأمیناجتماعی به مراکز دیالیز
- پیام تسلیت دکتر پوریا عادلی در پی درگذشت استاد فرخ سعیدی، چهره ماندگار پزشکی ایران
- کمخوابی و خواب بیکیفیت با افزایش خطر بیماری پارکینسون مرتبط هستند
- فستینگ ۱۶:۸ میتواند کاهش وزن را تا یک سال حفظ کند؛ نتایج امیدوارکننده یک کارآزمایی بالینی
- کووید شدید ممکن است خطر ابتلا به سل را افزایش دهد
- پچ پوستی جدید، آریتمی مرگبار قلب را با دقت ۹۹.۶٪ تشخیص میدهد
- چه کسانی نباید از خودنمونهگیری HPV استفاده کنند؟
- وقتی شیفت شب، DNA ما را هدف میگیرد؛ روایتی فراتر از خستگی
- نمایندگی ایران: توقیف کشتی حامل تجهیزات پزشکی «توسکا» نقض آشکار قوانین بینالمللی است
- مهمترین اخبار حوزه سرطان و بهداشت و درمان جهان در ۴ اردیبهشت ۱۴۰۵
- مهمترین اخبار حوزه سرطان و بهداشت و درمان جهان در ۳ اردیبهشت ۱۴۰۵
- عشقآباد ۲۰۲۶؛ پایان دوران قیممآبی سلامت و طلوع نظم نوین اوراسیایی
- مهمترین اخبار حوزه سرطان و بهداشت و درمان جهان در ۲ اردیبهشت ۱۴۰۵
تحریک طناب نخاعی در کاهش نوروپاتی دیابتی موثر است

به گزارش سرطان نیوز، دکتر «اریکا پترسن»، سرپرست تیم تحقیق از دانشگاه کانزاس، میگوید: «دو سال پس از شروع استفاده از این دستگاه محرک، بیماران هنوز همان کیفیت بهبودی را دارند که در ابتدا دیدیم».
پترسن گفت: «دیابت به اعصاب کوچک، معمولاً در دستها و پاها آسیب میرساند که باعث بروز انواع احساسات دردناک مانند سوزش، سوزن سوزن شدن و خارش میشود.»
محرکهای نخاعی دهههاست که برای درمان انواع دردها استفاده میشوند.
وی افزود: «در سال ۲۰۲۱، سازمان غذا و داروی ایالات متحده استفاده از دستگاه محرک نخاع را به طور خاص برای درمان نوروپاتی دیابتی در پاها تأیید کرد. سرهای الکتریکی در کانال نخاعی قرار میگیرند و به یک باتری که زیر پوست قرار میگیرد، وصل میشوند.»
پترسن گفت: «این دستگاه تکانههای کوچکی را ارسال میکند که نحوه پردازش پیامهای درد را که از پاها از طریق نخاع به سمت مغز میآید، تغییر میدهد و به آنها کمک میکند تا نحوه ارسال پیامهای درد را کاهش دهند.»
محققان برای این کارآزمایی بالینی، ۲۱۶ فرد مبتلا به علائم نوروپاتی دردناک دیابتی را برای حداقل یک سال که دیگر به داروها پاسخ نمیدادند، انتخاب کردند.
در ابتدا، نیمی از افراد به مدت شش ماه تحریک نخاع دریافت کردند، در حالی که نیمی دیگر تحت درمان منظم پزشکی قرار گرفتند (گروه کنترل).
نتایج نشان داد در شش ماهگی، افرادی که ایمپلنت را انجام دادند، ۷۶ درصد کاهش درد و ۶۲ درصد بهبود در عملکرد حرکتی و رفلکسهای خود گزارش کردند. در مقایسه، گروه کنترل ۲ درصد افزایش درد و ۳ درصد بهبود عملکرد داشتند.
محققان به پیگیری بیماران ادامه دادند و اکنون گزارش دادهاند که بعد از گذشت دو سال، ۸۰ درصد هنوز درد عصبی کمتری دارند و ۶۶ درصد بهبود مستمر در عملکرد حرکتی را گزارش میدهند.
پترسن گفت: «نتایج نشان داد که اگر داروها کمکی به بیمار مبتلا به نوروپاتی دیابتی نکنند، تحریک نخاع گزینهای محکم برای پیگیری است.»
با این حال، وی تاکید میکند که داروها باید خط مقدم درمان نوروپاتی دیابتی باقی بمانند. پس از اینکه داروها نتوانستند درد را کاهش دهند باید به بیماران ایمپلنت پیشنهاد شود.
روشی نویدبخش برای مقابله با سرطان تهاجمی مغز
اولوموراسیب؛ امید تازه برای درمان سرطان لوزالمعده
درمان سلولی CAR-T در برزیل؛ امید تازه برای بیماران مبتلا به لنفوم مقاوم به درمان
چرا برخی تستهای HPV مثبت، بعداً منفی میشوند؟
اوروانکولوژی در ۲۰۳۰؛ آغاز عصر درمانهای تطبیقی و پزشکی دقیق